හිමිදිරිය

නිල් අතු රිකිලි අතරින් හිරැ කිරණ එන
රජකම දැරැව හද හාමිත් පලා යන
තනියට උන්න තරැ රෑනත් නිවී යන
හිමිදිරියයි මගේ තරැ නෙත් පහන් වන

අලස නොවුන විහගුන් ඔබ මොබ සරන
ලතාවකට උනුන් මියුරැ සර වයන
කැකුළු මල් පිපපෙන්නට රහසේ හදන
හිමිදිරියයි ලොවට ඇරඹුම ගෙනෙන

මිණි මුතු වගේ පිණි බිදු තණ පියස් මත
දිදුලන අරැම දැක සැනසෙන සැවොම හිත
විකසිත සුවද කුසුමක් සේ පෙනෙනු ඇත
හිමිදිරියයි නැගෙන හැගුමෙන් පිබිද ගත

අඹ මිතුරෝ

දුකට ළගින් සැනසුම සොයනට ඉන්න
සැපට ළගින් සෞදිය පුරනට ඉන්න
සැමට කලින් තනියට ළග ඉද ගන්න
මිතුරැකමයි බැදුනේ අප හිත් ගන්න

කෑවද නොකෑවද කියලා සොයන්නට
බැනුමෙන් කරන දේ හරියට කරන්නට
දිවිකතරේ දෙඅත් අල්ලන් දුවන්නට
මිතුරැකමයි තිබුණේ නෙත් පෙනෙන්ට

මිතුර නුඹේ කදුළු මගේ දෙඋර මත
තියා සැනසියන් වැගිරෙන කදුළු හිත
ඉකිය වහං කර ගන්නට දැනෙන දුක
කියා සැනසියන් හද පිරි සුසම මට

මෙහෙමත් මිනිස්සු

විකසිත කුසුම් අකලට මිලිනව යද්දී
දහසක් පැතුම් ගිනි දැල්ලට අසු වෙද්දී
ඇස්කන් පියාගෙන යන මිනිසුන් ඉද්දී
අහපන් නුඹත් බුදු හිමි වැඩි රට සිද්දී

වෙසක් දාට දන් පිං කරනා ඇත්තෝ
පහුවදාට මත්පැන් රස විද ගත්තෝ
වැදූ මවට ගරැ කරනා ගුණ නැත්තෝ
කල පව් දරා ගෙන නිරයේ හිද ගත්තෝ

හිතට බයයි

ලෙන්ගතුකම තිබුණත් පුර හදත් එක්ක
සුවදට හිත තිබුණත් පිපි මලක් එක්ක
ලංවී ඉන්නට හිතුණත් නුඹත් එක්ක
ඇරඹුමකට බයයි විදපු දුකත් එක්ක

අමාවකට සද නෑවිත් උන්නාම
ඉඩෝරයට වැසි නොවැටී තිබුණාම
නිවාඩුවට දැක ගන්නට නොවුණාම
දරා ගන්න හැකි වෙද දුක හැමදාම

නුඹේ යුතුකම

රට රකිනා පුතුන් දස දහසක් හිටපු
ගෙල මල් දමින් සරසා පිලි ගනිපු
යන එන අතර මගකදි දුටුවා විදපු
කම්කටුලෙන් උපන් දුක උන් ළග හිදපු

අවි අත දරා රැක මව් බිම ජය ගත්‍තේ
විරැ දු පුතුන්ගේ අගයත් දැන ගත්තේ
මිනිසුන් හිටපු රටකින් අද දැක ගත්තේ
අසුනක්වත් නොදී බසයේ ඉද ගත්තේ

යකඩ පයට වාරැව දෙන්නට උන්න
මිනිසුන් කොයිද අද මගේ දරැවන් රකින
තමන් ණයැති හෙල දරැවන් රැක ගන්න
හිතපන් මිනිසුනේ උන්‍ සිත් සනසන්න

කදුළ

රෑ වරැනට පද බදින්න
පුර හදකට සමකරන්න
නින්ද නොනින්දේ උන් මට
හිතයි කවියකින් කියන්න


මහ වැස්සට බිම තෙමෙනා
වගේ මගේ හිත තෙමන්න
පුංචි දේකටත් අඩන්න
එපා මගේ තනි රකින්න
සිහිනෙක මාළිගා තැනූ
සෙනෙහසකට අතැර යන්න
ඈ සමුගෙන යන දවසට
ඇස් වල කදුළක් තියන්න

දුප්පත්කමෙන් මිරිකුණු ආදරය

නොමැති මන්දිර සදලු
බුමුතුරැණු නන් පැහැ එලු
ඇසෙන ගී හඩ කුරැලු
මැද නුඹයි උනෙ තුරැලු

ඉකි බිදින වැහි අදුර
බිදුණු වහලේ අතර
පය සිඹින වැහි වතුර
නොදැක ඉනු මා සොදුර

චිමිනියේ ගිනි සිලුව
ඔහේ සැලි සැලි නැටුව
නිවී කලුවර සැදුව
සැදෑවට ඉමු දොඩමළුව

වෙනස් නොවුනෙ මම විතරද

තනිකම හිත පුරවා ගෙන
උන්නු ගෙවුණු තුන් තිස් පැය
මහා කල්පයට වැඩි බව
දැන උන්නේ මම විතරද

අතිනත පටලා වෙරළේ
ක්ෂිතිජ ඉමට නෙත් දිවු හැටි
වළාකුළු වියන් අතරේ
සිහින මාළිගා හැදු හැටි
කාළය යද්දී ගතවී
වෙනස් නොවුනෙ මම විතරද

සෙනෙහස උතුරා යද්දී
සැගවි ලොවට අපි උන් හැටි
අනෝර මහ වැහි අතරින්
එක කුඩයක අපි ගිය හැටි
කාළය යද්දී ගතවී
වෙනස් වුනේ මම විතරද

කවුරැ හරිද මංදා

හර්ෂ

බොරැවේ උපත සොය සොය පොත් පත් අතරේ
කාළය ගෙවූවට හමුවුනෙ නෑ මිතුරේ
ඇස් කන් විහිදලා බැලුවම දස අතරේ
හමුවුණි උපත බොරැවේ,ගැහැනුන් අත‍රේ

ඉහලට නගින මිනිසුන් පසුපස ඉන්නේ
මව්වරැ වගේ ගැහැනුන් බව පිලි ගන්නේ
පහලට වැටෙන මිනිසුන් පසු පස ඉන්නේ
බොරැවට පණ පෙවූ විගඩම් බව දන්නේ

දහසක් සිහින ඇස් ළග මවලා පෙන්නා
අතේ තියෙන සතයත් රහසේ පන්නා
පැන යන්නට දෙනෙත් පියවෙන තුරැ ඉන්නා
ගැහැනුන් ගැන හිතා නොහැඩුවොතින් දින්නා

අමා

ළබැදි දයාවෙන් ඔබ හට කියන්නද
දුක සිතෙනවා සත්තයි අණුවන සබද
බොරුවේ උපත කිවේ පන්ඩිතයෙක්ද
මේ කීවෙත් නුබ බොරුවකී පිළිගන්නවද

බොරුවේ උපත සෙව්වෙත් නුබ බොරුවෙන්ද
තව තව ඇත්ත කීවත් අපි පිළිගන්නවද
අහෝ මිතුර මායම් දැක නැතුවාද
පිරිමි කියන්නේ සිල් ගත් බමුණන්නද......???

හර්ෂ

දහසක් ළගට ගොස් ඇහුවොත් මේ පැනය
පිළිගන්නට වෙන එකත් නංගියෙ නුඹ සතුය
තොප්පිය දාගන්න පෙර සිතුවානම් කවිය
මම නම් කියූවේ සමහර අය ගැනය

අමා

සමහර අයව වෙන් කෙරුවත් අයියේ ඔන්න
ඒ අය වුනත් ගැණනුන් බව දැන ගන්න
පු0චි බොරුව හිස් මුදුනින් පිළිගන්න
මෝඩ කමේ උපතයි පිරිමින් ඔන්න...

හර්ෂ

බොරැවෙ උපත ගැහැණුන් කියනා එකට
අමා නංගියේ නුඹහට දුක හිතුනාට
ඔයත් ඔන්න කිව්වා බොරැවක් රස‍ට
යන්නට ආසයිද නංගියෙ මම කියු ගොඩට

හැන්දේ මිට වගේලූ ගෑනුන්ගේ මොළය
නංගෝ මම නෙමෙයි කිව්වේ පඩිවරැය
ඒ වගේ කතා නම් පිරිමින් හට නැතය
ඒ වගෙ කථාවක් කිව්වට මට දුකය............

අමා

ළබැදි දයාවෙන් ඔබ හට කියන්නද
දුක සිතෙනවා සත්තයි අණුවන සබද
බොරුවේ උපත කිවේ පන්ඩිතයෙක්ද
මේ කීවෙත් නුබ බොරුවකී පිළිගන්නවද

හර්ෂ

දහසක් ළගට ගොස් ඇහුවොත් මේ පැනය
පිළිගන්නට වෙන එකත් නංගියෙ නුඹ සතුය
තොප්පිය දාගන්න පෙර සිතුවානම් කවිය
මම නම් කියූවේ සමහර අය ගැනය

අමා

බක පණ්ඩිත විලස කවි ලිය ලිය ඉන්න
මේ වගේ පුන්චි දෙකින් සැනසුම ලබන
සුන්දර ගැහැණියට ඇගිල්ල දිගු කරන
අග මුල කියනවාද අනේ මට දැන ගන්න.....?

හර්ෂ

කවි ලියවෙන්නෙ බක පණ්ඩිතයන්ට විතරද
එහෙනම් ඔයත් බක බක පණ්ඩිතයෙක් නොවෙද
අහසේ තරැ බලන් කෙල ගැහුවොතින් අද
තේරේවී නුඹට නිව්ටන් කියපු පද

අමා

හිතවත් ඔබ මොනවද මේ පවසන්නේ
නුබ වැනි අය ගැනනම් මා හොද හැටි දන්නේ
කෙසේ වෙතත් මෙතැනින් නෑ පරදින්නේ
එහෙත් නිදිමතයි කාටද එය පවසන්නේ....?

හර්ෂ

රත් උන හිස් මොළය කුල්මත් කරන්නට
නංගියෙ සිතු එකනම් හොදයි නිදි යන්ට
බොරැ කිය කියා උන්නත් පෙන්නා ‍ලොවට
තුති දෙමි කවි වැලට පිළිතුරැ දුන්නාට

අමා

ඉහ මොළ රත් වෙනවා මේ කවි දැක්කාම
නිදියන්නේ පුරුදුකම හින්දයි ඉතින් මෙහෙම
දුටුවා අදත් නෙතින් දිව ගිය මුවන් මම
එබැවින් නුබ කීව කිසිවක් නොවෙයි සම

හර්ෂ

හද්ද වන්නියේ ඉන්නා මේ නංගට
ගෑනුන්ගේ හැටි පුළුවන් වේද දැන ගන්ට
කොළඹට ඇවිත් ඇහැ කණ ඇරලා ඉන්ට
පුළුවන් වේවි මා කියු දේ දැන ගන්ට

නංගියෙ මම ආයෙ කැම්පස් යා යුතුය
තව කිව්වොතින් හොදටම කන්නට හැකිය
අවසන් කරමු මේ ගැන ඇතිවුන හබය
අමතක කර ඉන්න ගෑණුන් ගැන කියු පදය

අමා

සක්සුද සේම කියනා දේ පැහැදිළිය
එය නොපිළිගන්නේ තව මදිකමය
බොරුවේ උපත අවසානය නිගමනය
තනි උපතක් ලොව නැත පිරිමින් පළිය...

හර්ෂ

පැහැදිලි නම් නගේ දැන් වැටහී ඇත්ද
තවමත් ඉතින් කියු දේ පිලිගන්නට බැරිද
බොරැව උපන්නේ ගැහැණුන්ගේ ළගද
ජනමත විමසුමක් තිබ්බොත් හොද නැද්ද

අමා

කට ඇති පුතුන් වැදු අම්මේ නුබ නාඩන්
මුන්ගේ මොළය දැන්නම් පදමට වැඩියෙන්
කාට කියන්නද මේ බොරු අරුමෝසන්
ඕන දෙයක් මා එකට සූදානන්......

හර්ෂ

කට ඇති පුතුන් වැදු මව්වරැ ලොව දිදුලයි
බොරැ කියනා කතුන් මව්ගේ නම කෙලසයි
අරැමෝසම් පැළදි ගැහැණුන් අහසේ ඉගිලෙයි
අවසානයේ අම්මා ළග ඉන්නෙ පුතයි

අමා

ඒ ගැන ඉතින් කියනා කට කුමකටද
පුතණින් දෙන තිළිණයනම් ගිලන් ඇද
සෙවණල්ලයි දියණිය සැමදාම සද
අනේ ඉතින් දැන්වත් පිළිගන්නවද...?

හර්ෂ

බොරැ කියනා කටේ නම් ඇති වැඩක් නැත
දැන හෝ නොදැන පිලිගත්එක හොදට ඇත
ගැහැණුන් කියන දේවල් වල ඵලක් නැත
දන්නෝ දනිති කවුරැද බොරැවේ උපත

ගැහැණුන් කියන මඩ ගොහුරේ පිපුණු මල
අම්මා නොවෙද සුවදින් නැහවුවේ ලොව
ඒ ගැන නගේ කිව්වට නම් ඵලක් නැත
අම්මා ගැන ලියන්න‍ට නම් මට වචන නැත

අමා

හැමදාමත් පිරිමින් දන්නේ එකම දෙයයි
හැම දෙයක්ම ගැහැණුන්ගේ පිටින් යවයි
වැරදි නුබ නොවේයි උපන්න නුබේ රටෙයි
මොකක් කළත් සැමදා ඇය ගැරහුමේමයි.....

බිහි කරලා දුක් වින්දත් වැරදි ඇයමයි
ආදරයෙදි අතැහැරියෙත් ඇය හින්දයි
තලා පෙළා රිදවන්නෙත් ඇය හින්දයි
නුබ නොදන්න කදුලු සයුරේ ඇය ගිලුනයි....

වැරදි කළත් එකට පළි ගැහැණියනම්
මිනි මැරුවත් එකට මුල ඒ කතනම්
නුබ සොයනා බොරු උපතත් ඇය ළගනම්
ඇයට කදුලු දෙන්නකෝ ගැරහුම් පුදමින්...

දිල්ෂාන්

කියෙව්වා මුල සිට නුඹලගේ කවි සටන
දැනේනවා හදවතට දුකක් එය කියවන කලට
ගැටලුව උපතේ බොරුව ගැනුන් බවද
එහෙම නම් අවසරයි පවසන්නට මාත් යමක්

ඇස් කන් විහිදලා බලලත් දස අතරේ
දුටුවේ බොරු කියන්නේ ගැහැනුන් පමනක් බවද
කැමති පවසන්නට නුඹ හට මා සබදේ
ගලවන්න නුඹ දාගෙන ඇත්නම් කණ්නාඩි

මිනිසුන් අරුමයකි තෙරුම ගත නොහැකි
කොපමන හැදින ගත්තත් නොහැකිය සිත දැනගන්න
කට පුරා පවසන්නේ නැති දේ ඇති සැටිය
ගැහැනුන් මෙන්ම පිරිමින්ද බොරු කියනව සත්තයි

පඩිවරුන් පැවසුවේ බොරුවේ උපත ගැනුන් බවද
පැවසුවෙ නැතිද ඉහලට නගින පිරිමින් පසුපස ගැහැනුන් ඇති බවට
කුමක් පැවසුවත් එදවසේ වියතුන් සිටිය
දැන් නම් ලෝකය වෙනස් වී ඇත මා සබඳ

ගැහැනුන් මෙන්ම පිරිමින්ද ජිවිත බිලි ගන්නේ
හිතුවොත් සාදාරනව නුඹටත් එය වැටහේවී
පවසා ඇතත් යම් යම් දේවල් පඩිවරුන් එදා
දැනේනවා ඔවුනුත් පිරිමින් කියා

යමෙකෙකු පැවසු දෙයක් අපසු නොකියන්න
ඇස් කන් වසා ලොව දේස නොබලන්න
හදවතට එකගව තිරන ගන්න
වැටහේවි නුඹටත් සත්‍ය කුමක් කියා

අමා

අපේ සටන සම කරනට සිරි අයියේ
පැමිණි නුබව පිළිගන්නෙමු හද රිසිසේ
දැන්වත් හර්ශ පිළිගන්නකෝ මා කී දේ
පනහට පනහා ගානේ දෙන්නම් මෙලෙසේ

හර්ෂ

බොරැවට උරැම බොරැ කියනා සියලු දනන්
වෙන්කර බෙදනු බෑ කවියට ලියූ ලෙසින්
අහවර කරන්නට කවියෙන් කියූ වදන්
තුති දෙමි සහය දුන් නංගියෙ සතුටු සිතින්

ඉෂාර අයිය

බොරුවේ උපත සොයනා මේ මගෙ මිතුරේ
මේකට ඇයිද ගැහැණුන් හට දොස් නැගුවේ
බොරුවේ උපත කාටත් නොදැනිම වූයේ
මානව සන්නිවේදනය ඇරඹුම වූ දිනයේ

අමා

තුති මල් කුමට දිනුමයි අයියේ ඕන
එ මල්නම් නෙලුමට කාටත් හැකිය
පිළිගත්තා මා දන්නෙමි එය සොදින
අවසර ඉතින් යන්නකෝ පැරදුම රැගෙන....

අනේ ඉතින් අඩු පාඩුව ඔයා තමයි
ඔයාගේ ඔය ගෙම් වලට අපි අහු වෙයි
කොපමණද දැගලුවත් අවසානය මෙකයි
කුමක් කළත් පිරිමිය ගැහැණියට යටයි......

හර්ෂ

පරදින්නට තරම් මහ ලොකු දෙයක් නැත
කවුරැත් දන්න ඇත්තක අවසනක් නැත
යට කර ගන්න හැදුවට හොල්ලලා කට
ගැහැණුන්ගේ තරම දනිතී විදවනා අය

අමා

විදවන්නේ පිරිමින් විතරයිද ලොවේ
ඒකත් සම සමයි නෑ වෙනසක් දුටුවේ
ඇති නැති තරම කොපමණ වුවත් කීවේ
ඔබමනේ බොරු විගඩම් පටලන්නේ...

මේ රටේ උපත ගැන නුබලා දන්නැත්ද
විජය කුමරු තමයි ල0කාවේ මුල් උපත
කුවේණියයි දුක් වින්දේ ඒ පවට
විජය කියන්නේ අයියෝ ගැහැණියද......??

කාලය නොමැති නිසා මෙම විවාදය මෙතනින නවත්තමි

මට ගුටි කන්න වේවිද මංද

බොරැවේ උපත සොය සොය පොත් පත් අතරේ
කාළය ගෙවූවට හමුවුනෙ නෑ මිතුරේ
ඇස් කන් විහිදලා බැලුවම දස අතරේ
හමුවුණි උපත බොරැවේ,ගැහැනුන් අත‍රේ

ඉහලට නගින මිනිසුන් පසුපස ඉන්නේ
මව්වරැ වගේ ගැහැනුන් බව පිලි ගන්නේ
පහලට වැටෙන මිනිසුන් පසු පස ඉන්නේ
බොරැවට පණ පෙවූ විගඩම් බව දන්නේ

දහසක් සිහින ඇස් ළග මවලා පෙන්නා
අතේ තියෙන සතයත් රහසේ පන්නා
පැන යන්නට දෙනෙත් පියවෙන තුරැ ඉන්නා
ගැහැනුන් ගැන හිතා නොහැඩුවොතින් දින්නා

මට එපා වෙලා

අම්මෙ නුඹ මට ඈතයි (අලුත් එක)

අම්මෙ නුඹ මට ඈතයි

වෛග්‍යාව

නැවට ගොඩවීම

ඇණ වීම

ඇරඹුම

වියෝව

නංගියේ

පරිත්‍යාගය 2

පරිත්‍යාගය

බලා‍ හිදීම

අහිමි දෙපා

ඉවසා ඉන්නද මං

පිළිගැනීම

දහතුන් වසක් අවසන එළබුණ අදයි
කෙම්බිම සොයන්නට පියමං කළ නුඹයි
පිළිගන්නට නගේ මල්ලියේ අවසරයි
මේ විදුදැයේ මල් පිපෙනා කාළයයි

අත්තම්මා

පිණි බිංදු අරං

පිණි බිංදු අරං වැස්ස ඇවිත්
සද එළිය මැදින්
ඒ වැස්සෙ ඇවිද යන හිත
ගැන සදට හිත ගිහින්

මුතු කුඩයක් වී නුඹ යන මග
ඉන්න පැතුව මං
පිණි බිංදු ඇවිත් ඔය කම්මුලෙ
තනිය මැකුව නම්
පිණි බිංදු ඇවිත් ඔය කම්මුලෙ
තනිය මැකුව නම්

පන්හිදට නුඹේ හිත ලියන්න
කවිය හෙව්ව මං
නුඹ වීදි කොනින් මගෙ දෙනෙතට
නොපෙනි ගියා නම්
නුඹ වීදි කොනින් මගෙ දෙනෙතට
නොපෙනි ගියා නම්

දරා දස මස

දරා දස මස කුස දරා
විදී දුක් කදුළින් වසා
සොයා ගිය ජය ටැඹ සොයා
විගස එමි මව් සෙනෙ සොයා

පුංචි දෙපයට දිරිය දී
දුන්නු මග පෙන්වා නිතී
අම්මෙ නුඹෙ සුවදට මගේ
තවම නෙත් කදුළින් තෙමේ

වැහැරි වත රෝ ගොදුරැ වී
පැතුම් ළග සතපා නෙතූ
ඈත මග පෙනෙනට දුරින්
තවම එමි මම දුක් සිතින්

අම්මෙ නුඹෙ සුවදට මගේ
තවම නෙත් කදුළින් තෙමේ................

අද සද පෑයුවාට

අද සද පෑයුවාට මතකද දවසක් තිබුණා
කදුළු පිරැනු දෙනෙත් වලින් රෑ කළුවර ගෙව්වා
හිතා ගන්න බෑ ඔය හිත මගේම උන හිංදා
ඝණදුරැ රෑ හදිස්සියෙම සද කිරණක් වැටුනා

දිනා ගන්න හිත මැදියම පුරාවටම කළ දේවල්
මතක් වෙද්දි හිතට නිවන නෑ
අහංකාර නුඹ යන කොට දෑසට කදුළක් තනිකර
හැඩුවා නුඹ හැරී බැලුවෙ නෑ

හදා ගන්න බැරි තරමට බිදුනා හිත හැමදාමත්
නුඹ මගෙ හිත ගැන සිතුවේ නෑ
දවසක් යන මග නුඹ හිද දුන්න හසුන අත දිගුකර
ලැබුනා මට මගේ සිතුම් පෑ

සද වත වැසෙන්න

සද වත වැසෙන්න වැහි අදුරක් ආවට අහසේ
දොඩමළු වී පෙම්බස් දෙඩු කාළය ඇති රහසේ
හිත තියා ගන්න නුඹ ළගින්ම නොමියෙන හිරැසේ
මට කියා දෙන්න ඇයි මෙතරම් ආදරේ පණසේ

කලා වැවට ඉකි බිදිනා ගං දිය ඉවුරේ
බලා උන්න ඈතින් හින හෙන නුඹෙ අරැමේ
සගවා ගෙන යන්නට හිත නොදැක්ක විලසේ
බැරි උනාමනම් ඉන්නද අත ගන්න නුඹේ

හඩා වැටෙන මන්දාරම් නිල් අහස් කොනේ
පායන දේදුන්නනක ලියවමුද ආදරේ
හඩා වැටෙන සිතුවිලි ළග ගලන ජීවිතේ
හදා ගන්න පුළුවන් , නම් සද ඉන්න අහස මගේ

ඡන්ද මුලාව

ඡන්ද මුලාව


බිත්ති පුරා ඇලවෙන මුහුනත් තහඩු
සගවන්නට හදනව උන් කළ පාඩූ
ගන්න හිතා ගෙන උන්නත් හැම වාඩූ
ගෙල දාගන්න දෙනවා ඡන්දය තොණ්ඩූ