සද වත වැසෙන්න වැහි අදුරක් ආවට අහසේ
දොඩමළු වී පෙම්බස් දෙඩු කාළය ඇති රහසේ
හිත තියා ගන්න නුඹ ළගින්ම නොමියෙන හිරැසේ
මට කියා දෙන්න ඇයි මෙතරම් ආදරේ පණසේ
කලා වැවට ඉකි බිදිනා ගං දිය ඉවුරේ
බලා උන්න ඈතින් හින හෙන නුඹෙ අරැමේ
සගවා ගෙන යන්නට හිත නොදැක්ක විලසේ
බැරි උනාමනම් ඉන්නද අත ගන්න නුඹේ
හඩා වැටෙන මන්දාරම් නිල් අහස් කොනේ
පායන දේදුන්නනක ලියවමුද ආදරේ
හඩා වැටෙන සිතුවිලි ළග ගලන ජීවිතේ
හදා ගන්න පුළුවන් , නම් සද ඉන්න අහස මගේ
No comments:
Post a Comment